Czy depresja sezonowa (SAD) to jesienna chandra? Sprawdź, jakie objawy charakteryzują SAD oraz jak leczyć depresję jesienną

Agata Siemiaszko
Agata Siemiaszko
Objawy depresji sezonowej dotyczą głównie osób przed 55 rokiem życia.
Objawy depresji sezonowej dotyczą głównie osób przed 55 rokiem życia. bialasiewicz/123rf
Udostępnij:
Co roku jesienią odczuwasz spadek energii, zmęczenie oraz apatię? To może być jesienna depresja! Choroba ta pojawia się cyklicznie w okresie jesienno-zimowym i ustępuje wraz z nadejściem wiosny. Głównym czynnikiem przyczyniającym się do rozwoju SAD jest zmniejszona ekspozycja na światło słoneczne. Leczenie depresji jesiennej polega na stosowaniu fototerapii oraz farmakologii. Sprawdź, w jaki sposób możesz poprawić nastrój i zmniejszyć dolegliwości depresji sezonowej.

Depresja sezonowa – przyczyny i charakterystyka SAD

Depresja sezonowa, nazywana jest inaczej sezonową chorobą afektywną, jesienną lub SAD (seasonal affective disorder). Jej charakterystyczną cechą jest to, że powraca cyklicznie w okresie jesienno-zimowym. Najczęściej SAD dotyczy krajów półkuli północnej, szczególnie Europy i Stanów Zjednoczonych.

Choroba najczęściej pojawia się we wrześniu i trwa do początku maja. Szacuje się, że może dotyczyć nawet 12 proc. populacji. Pierwsze objawy ujawniają się zazwyczaj między 20. a 30. rokiem życia, a prawie 80 proc. diagnoz dotyczy kobiet. Ciężko jest określić dokładną liczbę przypadków SAD, ponieważ jesienią wiele osób odczuwa niekorzystny wpływ zmiennych warunków atmosferycznych. Po zdiagnozowaniu i podjęciu dziesięcioletniego leczenia ponad połowa chorych nie zgłasza już dolegliwości.

W Polsce co dziesiąta osoba odczuwa nieprzyjemne objawy związane ze skracaniem się czasu dnia i wydłużeniem nocy.

Głównym czynnikiem przyczyniającym się do rozwoju depresji sezonowej jest brak światła słonecznego i jego wpływ na zegar biologiczny człowieka. Organizm do prawidłowego funkcjonowania wymaga większej dawki promieni słonecznych, niż dostępna jest jesienią i zimą, co może zwiększać ryzyko zachorowania na depresję sezonową.

Objawy depresji sezonowej

Objawy depresji jesiennej przypominają te, które występują w przebiegu depresji niezależnej od pory roku. Choroba uaktywnia się jesienią i zimą, ale wraz z nadejściem wiosny ustępuje. Objawy SAD bywają uciążliwe i zakłócają prawidłowe funkcjonowanie organizmu.

Do charakterystycznych dolegliwości SAD można zaliczyć:

  • spadek energii,
  • spowolnienie ruchów,
  • nadmierna senność i zmęczenie,
  • zmiana apetytu,
  • zwiększenie apetytu na węglowodany proste, szczególnie słodycze,
  • zwiększenie masy ciała,
  • obniżenie nastroju,
  • niechęć do aktywności fizycznej,
  • niechęć do kontaktów z ludźmi.

Wzrost łaknienia na węglowodany proste (głównie słodycze i słodkie napoje) występuje szczególnie u kobiet. W okresie jesienno-zimowym zwiększony apetyt oraz podjadanie powodują wzrost masy ciała, nawet do kilkunastu kilogramów.

Szacuje się, że objadanie się i przyrost masy ciała występuje u około 70 proc. osób z depresją sezonową.

SAD bardzo rzadko dotyczy dzieci. W tej grupie wiekowej charakterystyczne objawy obejmują trudności z zasypianiem oraz wstawaniem z łóżka, chroniczne zmęczenie z zasypianiem na lekcjach, obniżoną sprawność kojarzenia faktów, apatię oraz obniżenie sprawności fizycznej.

Ciężko jest postawić diagnozę tylko na podstawie subiektywnych objawów, ponieważ na pogorszenie nastroju i brak energii w okresie jesienno-zimowym skarży się większość osób. Uznaje się, że depresja sezonowa występuje, jeśli dolegliwości pojawiają się codziennie i trwają przynajmniej przez okres dwóch tygodni.

Sprawdź sposoby na jesienną chandrę, które mogą pomóc również w depresji sezonowej

Pamiętaj – o ile na jesienną chandrę prawidłowa dieta czy aktywność fizyczna okażą się pomocne, tak przy objawach depresji sezonowej należy sięgnąć po pomoc specjalistów.

Jesienna chandra – objawy i sposoby na to, jak sobie z nią p...

Leczenie depresji sezonowej – fototerapia i leczenie farmakologiczne

Podstawową metodą leczenia depresji jesienno-zimowej jest fototerapia, czyli stosowanie na skórę twarzy i oczu specjalnych lamp z białym i jaskrawym światłem. Naświetlanie przeprowadza się głównie rano, zaraz po przebudzeniu. Jedna sesja terapeutyczna powinna trwać 25-35 minut. Natężenie promieni powinno wynosić minimum 2,5 tys. luksów (jednostka natężenia oświetlenia), należy pamiętać, że pomiar zależny jest od odległości ustawienia lampy od twarzy. Na rynku dostępne są lampy o natężeniu do 10 tys. luksów.

Cała terapia powinna trwać minimum dwa tygodnie, ponieważ jest to umowny czas, po którym można stwierdzić skuteczność terapii u danego pacjenta. W przypadku pozytywnego wyniku leczenia, naświetlania należy kontynuować do wiosny.

Alternatywną metodą do leczenia białym i jaskrawym światłem jest zastosowanie światła zielonego. Ich skuteczność jest porównywalna, jednak źródła światła zielonego są zdecydowanie droższe.

Jeśli terapia światłem okaże się nieskuteczna, można podjąć próbę leczenia farmakologicznego. Terapia polega na podawaniu leków poprawiających nastrój, takich jak w przypadku depresji nie sezonowej. Problemem jest czas, który musi minąć, zanim organizm zareaguje na dany lek. Aby środek farmakologiczny przyniósł poprawę nastroju, potrzeba 8 tygodni, a jest to czas, po którym u części osób z SAD następuje samoistne zmniejszenie dolegliwości chorobowych.

Źródła:

Zobacz, czym różni się depresja sezonowa od jesiennej chandry

Dołącz do nas na Facebooku!

Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!

Polub nas na Facebooku!

Kontakt z redakcją

Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?

Napisz do nas!

Toksyczne warzywa, gdzie jest ich najwięcej?

Wideo

Komentarze

Komentowanie zostało tymczasowo wyłączone.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Przejdź na stronę główną Strona Zdrowia
Dodaj ogłoszenie