Żyworódka – właściwości, działanie i zastosowanie. Żyworódka pierzasta a żyworódka Daigremonta – jak odróżnić te rośliny?

Elżbieta Kozłowska
Żyworódkę pierzastą można spożywać i wykorzystywać do okładów na powłoki ciała. CC BY - SA 3.0: licencja Forest & Kim Starr/Wikimedia.commons CC BY - SA 3.0
Żyworódka to roślina, która mimo iż nie nadaje się do bezpośredniego spożycia, może wspomagać układ immunologiczny, pomagać łagodzić bóle i stany zapalne. Maść z żyworódki wskazana jest do pielęgnacji cery trądzikowej oraz w celu łagodzenia stanów zapalnych skóry. Sok z żyworódki wspomaga odporność organizmu, a także pomaga na zgagę. To nie jedyne właściwości przetworów z żyworódki – poznaj je wszystkie! Podpowiadamy również jak odróżnić żyworódkę pierzastą a żyworódki Daigremonta.

Czym jest żyworódka i skąd pochodzi?

Żyworódka pochodzi z Madagaskaru i jest sukulentem. Charakteryzuje się pustą w środku łodygą o czworokątnym przekroju. Jej duże, zielone liście są soczyste, bardzo grube i kształtem przypominają łzę. Żyworódka kwitnie w listopadzie, marcu i kwietniu, delikatnymi i podłużnymi kwiatami podobnymi do dzwonków. W Polsce żyworódka jest często kupowaną rośliną doniczkową. Z uwagi na kwitnienie w zimowym listopadzie – jej obecność w domu wprowadza ciepły i wiosenny nastrój, zimne dni. Żyworódka ma wiele odmian, ale najpopularniejsze to:

  • żyworódka pierzasta – Kalanchoe Pinnata,
  • żyworódka Daigremonta – Kalanchoe Daigremontiana.
Żyworódka Daigremonta.
Żyworódka Daigremonta. pixabay

W naturalnym środowisku roślina ta występuje także na terenach Australii, Azji oraz Ameryki Środkowej. Kwiat żyworódka ma szerokie zastosowanie w lecznictwie i kosmetyce. Niektórzy twierdzą, że pod względem oferowanych korzyści przewyższa nawet aloes. W sklepach dostępne są gotowe preparaty:

  • sok z żyworódki,
  • maść z żyworódki,
  • wyciąg z żyworódki w płynie,
  • olejek z żyworódki,
  • syrop z żyworódki.

Czytaj także

Żyworódka pierzasta a żyworódka Daigremonta

Żyworódka zastosowanie lecznicze znajduje w Azji od stuleci. Wspomagała leczenie ran i uśmierzanie bólu po wybuchach bombowych w Hiroszimie i Nagasaki, czy podczas wojny w Wietnamie. Najbardziej efektywna jest w tej roli żyworódka pierzasta. Wspomniana żyworódka Daigremonta ma mniej spektakularne właściwości lecznicze – należy ją stosować tylko zewnętrznie.
Obie rośliny dość łatwo odróżnić od siebie, gdyż – pomimo podobieństw – mają kilka charakterystycznych, odmiennych cech.

Żyworódkę Diagremonad można stosować wyłącznie zewnętrznie, natomiast żyworódka pierzasta jest bezpieczna do spożycia i stosowania na powłoki ciała

Żyworodka pierzasta ma pojedyncze, duże, ciemne i ostro zakończone liście, jej krewniaczka zaś mniejsze, o sercowatym kształcie, składające się z kilku pojedynczych listków. Żyworódka Daigremonta wypuszcza na brzechach liści rozmnóżki, które dodają jej uroku. Żyworódka pierzasta również wypuszcza drobniutkie rozmnóżki, ale tylko wtedy, gdy liść odpadnie od rośliny na ziemię. Żyworódka pierzasta ma także bogatsze zastosowanie: można stosować ją w postaci preparatów doustnych (sok), natomiast Daigremonta wskazana jest do zastosowania jedynie zewnętrznie w postaci maści lub pasteryzowanych płynów zabezpieczanych spirytusem.

Czytaj także

Wartość odżywcza żyworódki

Żyworódka to roślina będąca prawdziwą skarbnicą witamin i mikroelementów. Nie sposób wymienić wszystkich związków chemicznych, które znajdują się w jej tkankach. W tym gronie są bufadienolidy, wykazujące działanie antybakteryjne, przeciwnowotworowe oraz owadobójcze. Występują one głównie w liściach żyworódki. W tkankach żyworódki znajdują się także:

  • związki antyoksydacyjne fenole, fenylopropanoidy i flawonoidy (między innymi kwas siarkowy), terpenoidy i steroidy o działaniu przeciwnowotworowym,
  • kwasy organiczne – kwas cytrynowy i jabłkowy,
  • kwasy tłuszczowe – przedstawicielem jest kwas stearynowy,
  • aminokwasy tyrozyna oraz fenyloalanina,
  • witaminy – z gruby B (ryboflawina, tiamina, niacyna) oraz witamina C,
  • składniki mineralne – magnez, sód, wapń, potas, fosfor, mangan, miedź, cynk, żelazo.

Cała ta wyliczanka jest naprawdę imponująca. Mimo że żyworódka nie nadaje się do bezpośredniego spożycia, przetwory i preparaty farmaceutyczne zawierające jej ekstrakty, wykazują bardzo szerokie i skuteczne działanie.

Antyoksydanty dla zdrowia: 10 polecanych przeciwutleniaczy, ...

Żyworódka – właściwości

Żyworódka właściwości ma przede wszystkim przeciwdrobnoustrojowe: wirusobójcze, bakteriobójcze i przeciwgrzybicze. W szybkim czasie niszczy bakterie ropotwórcze, takie jak paciorkowiec lub gronkowiec. To działanie roślina zawdzięcza obecności związków fenolowych. Szukając potwierdzenia tego działania w publikacjach naukowych, można dotrzeć do materiałów, które wskazują, że ekstrakty z tej rośliny okazały się być skuteczne w leczeniu gorączki tyfusowej i zakażeń bakteryjnych spowodowanych przez S. aureus, E. coli, B. subtilis, P. aeruginosa, K. aerogenes, K. pneumoniae i S. typhi. Ponadto wyizolowane z rośliny alkaloidy wykazują działanie przeciwbólowe, przeciwskurczowe i bakteriobójcze. Działanie przeciwbólowe ekstraktu z żyworódki bywa porównywalne do efektu, jaki daje zażycie niesteroidowego leku przeciwzapalnego.

W literaturze naukowej opisano również przeciwzapalne i wspomagające leczenie ran działanie żyworódki. To zasługa saponin – substancji, które odpowiadają za wytrącanie i koagulację krwinek czerwonych. Dzięki nim ekstrakty z żyworódki pomagają hamować krwawienia i wspomagają proces leczenia ran. Taniny są kolejnym składnikiem żyworódki o właściwościach ściągających, przyspieszających gojenie ran oraz łagodzący stany zapalne błony śluzowej. W Nigerii używa się sok z żyworódki i płyn, do leczenia ran oraz oparzeń, co potwierdziły europejskie testy na szczurach, u których sok z liści zmniejszył obrzęk.

Czytaj także

Żyworódka pomaga łagodzić stany zapalne, zmniejsza obrzęk i przekrwienie. Regeneruje uszkodzony naskórek, zmniejsza widoczność blizn. Zwiększa także ogólną odporność organizmu i wytrzymałość skóry na urazy, gdyż zawarta w niej witamina C uczestniczy w procesach syntezy kolagenu. Żyworódka Daigremonta wskazana jest do stosowania wyłącznie zewnętrznie. Sprawdza się doskonale w przypadku łagodzenia stanów chorób skóry, takich jak: trądzik, egzema, skaleczenia, czy grzybice. Żyworódka pierzasta z kolei stanowi surowiec do produkcji preparatów doustnych, z których największą popularnością cieszy się sok z żyworódki, czy nalewka z żyworódki do picia.

Stosując żyworódkę zewnętrznie należy pamiętać, że przed przyłożeniem liścia do chorego miejsca, należy pozbyć się błony ze spodu blaszki liściowej. Tą właśnie część przykłada się do miejsca zmienionego chorobowo. W takiej formie żyworódka przyspiesza gojenie się ran, nawet tych, które sprawiają kłopoty, pomaga na oparzenia i odleżyny, ułatwia pozbycie się zmian trądzikowych oraz łupieżu. Oczywiście, można także użyć maści czy soku.

Żyworódka wspiera pracę układu oddechowego, wspomagając go w walce z infekcjami. Odpowiada za to wysoka zawartość witaminy C, wspierającej procesy autoimmunologiczne, a także obecność ryboflawiny, niacyny i tiaminy. Preparaty okazują się pomocne także w przypadku astmy, zapalenia oskrzeli i płuc, anginy, kaszlu i kataru. Można w tym celu pić sok z żyworódki, a także smarować nim nasadę nosa lub okolice migdałków.

Czytaj także

Maść z żyworódki i sok z żyworódki – zastosowanie

Maść z żyworódki wskazana jest dla osób zmagającym się z chorobami skórnymi oraz bólami reumatycznymi. Roślina pomaga na dolegliwości bólowe różnego pochodzenia, w tym:

W czasie anginy można wspomagać organizm pijąc sok z żyworódki trzy razy dziennie po 3 ml, a dodatkowo smarować maścią z żyworódki okolice migdałków. Takie dwukierunkowe działanie może przyspieszyć proces zdrowienia, a także korzystnie wpływa na poziom cukru we krwi.

Sok z żyworódki ma działanie alkalizujące, dlatego pomaga na zgagę i refluks. Wskazaną dawką jest picie trzy razy dziennie około 3 ml soku (30 kropel), czyli 1 łyżeczkę od herbaty. W połączeniu z dietą ograniczającą produkty nasilające wydzielanie kwasu solnego w żołądku, ułatwia pozbycie się problemu zgagi na dłuższy czas – nie tylko doraźnie. Sok z żyworódki polecany jest osobom, które w pracy dużo mówią – przeciwdziała on chrypce,ze względu na działanie nawilżające i regenerujące błony śluzowe.

Chcąc pokonać katar, można kilka razy dziennie smarować sokiem okolice zatok czołowych i nosowych. W przypadku paradontozy lub bólu zęba, przykłada się liść w bolesne miejsce. Sprawdzi się tu także żyworódka w płynie – wówczas, należy przepłukiwać usta dwa razy dziennie ukierunkowując na bolące miejsce w jamie ustnej.

Czytaj także

Żyworódka pierzasta wspomaga regenerację tkanek po stłuczeniach – dzięki zawartości wzmacniającej naczynia krwionośne witaminie C. W tym celu, warto smarować skórę w miejscu urazu nawet kilkakrotnie w ciągu dnia lub robić opatrunki. Sok wspomaga leczenie śladów po ukąszeniach i reakcji alergicznych, ogranicza także swędzenie. Maść z żyworódki pomaga na zmęczone i opuchnięte stopy. Polecane jest wówczas smarowanie stóp sokiem, by w kilka minut odczuć pewną różnicę. Sok z żyworódki neutralizuje przykry zapach – mogą go więc wypróbować osoby z problemem nadmiernej potliwości stóp.

W Trynidad i Tobago – kraju Ameryki Południowej – żyworódka jest oficjalnie zarejestrowana jako lek na nadciśnienie. Naukowo potwierdzono także skuteczność zastosowania soku z liści żyworódki w terapii żółtaczki w Indiach. W tym kraju roślinę tę stosuje się także jako lek w przypadku kamicy nerkowej. Co więcej, od lat 20. XX wieku medycyna tradycyjna sięga po żyworódkę jako środka przeciwpsychotycznego, co również zostało potwierdzone badaniami naukowymi.

Czytaj także

Żyworódka w kosmetyce

Żyworódka bardzo korzystnie wpływa na największy narząd ciała ludzkiego – skórę. Nic więc dziwnego, że żyworódka zastosowanie w kosmetyce znalazła niemal od razu. Stało się tak za sprawą zawartych w roślinie pierwiastków:

  • przeciwalergicznego i antybakteryjnego manganu,
  • cynku regulującego pracę gruczołów łojowych i odtykającego w ten sposób pory w skórze,
  • ściągającego boru.

Maść z żyworódki lub sok z tej rośliny pomaga walczyć ze zmianami trądzikowymi, wypryskami, zaskórnikami i owrzodzeniem. Należy smarować problematyczne miejsca kilkakrotnie w ciągu dnia. Na zmiany ropne najlepsze będą kompresy z pozbawionego spodniej błony liścia lub gazy nasączonej sokiem. Osoby o tłustej lub mieszanej cerze mogą traktować rozwodnioną nalewkę z żyworódki jako tonik antybakteryjny (należy jednak pamiętać, że alkohol wysusza skórę!), a posiadaczki cery suchej powinny sięgać po czysty sok. Ten oczywiście sprawdzi się także u osób z cerą przetłuszczającą się.

Nacieranie skóry głowy żyworódką w płynie, najlepiej świeżym sokiem, ułatwia pozbycie się łupieżu oraz poprawia ogólną kondycję włosów. Kuracja taka stosowana 2-3 razy w tygodniu przez 3-3 minuty, pomaga pozbyć się problemu łuszczącego się naskórka skóry głowy. Ten sposób pomoże również osobom, których włosy przetłuszczają się zbyt szybko.

Czytaj także

Żyworódka – przeciwwskazania i efekty uboczne

Żyworódka nie jest surowcem idealnym. Sok z żyworódki najczęściej konserwuje się spirytusem – sam w sobie jest mało trwały. Nalewka z żyworódki także bazuje na niekorzystnym dla zdrowia i skóry alkoholu. Nie są to więc preparaty polecane dzieciom, kobietom ciężarnym i karmiącym. Ciężarne powinny być szczególnie ostrożne, gdyż żyworódka nasila skurcze macicy, co może przyczynić się do przedwczesnego porodu.

Kobiety w ciąży nie powinny spożywać alkoholu, ponieważ nie ma ustalonej bezpiecznej dawki, która chroniłaby płód przed wadami wrodzonymi (FAS) wywołanymi alkoholem. Osoby z chorobą alkoholową i chorobami serca, także nie powinny zażywać alkoholu. Mogą natomiast stosować preparaty z żyworódki przeznaczone do stosowania zewnętrznego.

Czytaj także

Mimo ogromnego potencjału tej rośliny, zrezygnować powinny z niej także osoby cierpiące na zaburzenia czynności przewodu pokarmowego. Jej rzekome działanie przeciwwrzodowe zależy od dawki i nadal jest badane przez naukowców. Dodatkowo, stosując niektóre leki, trzeba zrezygnować z żyworódki lub skonsultować jej stosowanie z lekarzem.

Jak każdy preparat, także i pochodne żyworódki mogą powodować alergie, miejscowo skutkujące nawet groźnymi wykwitami. Nie jest wskazane długotrwałe stosowania takich środków ze względu na zawarte w roślinie glikozydy nasercowe. Ważne jest także, wspomniane już wyżej, rozróżnienie pomiędzy Kalanchoe daigremontiana a Kalanchoe pinnata. Ta pierwsza jest trująca i może być stosowana wyłącznie zewnętrznie. Należy mieć na uwadze, że wyciągi z żyworódki nie są częścią konwencjonalnego leczenia. Nadal funkcjonują w kręgu metod alternatywnych i ludowych.

Czytaj także

Żyworódka – domowe preparaty

Żyworódka jest częstym składnikiem leków i kosmetyków wytwarzanych przez profesjonalne firmy farmaceutyczne. Jako przykład można podać maść z żyworódki polecaną do cery suchej i normalnej. Wśród jej właściwości wymienia się łagodzenie zmian wynikających z pękania lub rogowacenia naskórka, pomoc przy oparzeniach, ugryzieniach owadów i wykwitach alergicznych, a także zmianach grzybiczych i chorobowych. Warto jednak hodować tę roślinę samodzielnie, aby mieć w każdym momencie dostęp do jej liści. Preparaty, które samodzielnie można wykonaś w domu przedstawiamy poniżej – wraz z przepisem.

Sok z żyworódki – jego przygotowanie jest banalnie proste. Wystarczy zerwane z rośliny liście umyć, owinąć ręcznikiem papierowym i schować na tydzień do lodówki. Następnie całość zmiażdżyć, wycisnąć sok i ponownie wstawić do lodówki na kilka dni. Po tym czasie płyn trzeba przecedzić i zlać do butelek. Nie jest to produkt trwały, więc na jego zużycie mamy około siedmiu dni.

Nalewka z żyworódki – na jedną część miazgi z żyworódki należy przygotować trzy części spirytusu. Całość mieszamy, układamy w słoju i odstawiamy w ciemne miejsce. Po dwóch tygodniach całość cedzimy i wlewamy do butelek, w których płyn powinien leżakować kilka miesięcy. W butelkach o niewielkiej pojemności można nalewkę przechowywać w chłodnym miejscu, na przykład w lodówce, przez co najmniej pół roku. Przed spożyciem nalewkę rozcieńcza się w odpowiednich proporcjach: na jedną łyżeczkę mikstury przypadać powinna jedna szklanka wody. Jeśli nie planujemy jej pić, a jedynie nacierać ciało, do nalewki w miejsce spirytusu spożywczego można wykorzystać salicylowy.

Maść. z żyworódki znajduje bardzo szerokie zastosowanie. Sprawdza się w pielęgnacji skóry atopowej, suchej i skłonnej do podrażnień. Aby wykonać smarowidło w podstawowej wersji, wystarczy rozgrzać 60 g lanoliny lub wazeliny i wymieszać z 40 ml świeżego soku. Inna receptura pozwala użyć tłuszczów zwierzęcych, takich jak: smalec. Wówczas na 100 g smalcu wystarczy spora łyżka soku.

Czytaj także

Mikstura. Należy wymieszać jedną łyżkę masła, jedną łyżkę smalcu i jedną łyżkę miodu. Do tak powstałej masy dodaje się dwie łyżki soku z żyworódki i łączy w całość. Mikstura, spożywana w ilości jednej łyżeczki każdego ranka przez kilkanaście dni, chroni gardło przed infekcjami.

Miód pitny z dodatkiem soku z żyworódki. Aby uzyskać cenny miód żyworódkowy, trzeba wymieszać jedną łyżkę dowolnego miodu z połową szklanki przegotowanej letniej wody. Całość odstawić się na noc. Rano do kubka dołożyć jedną łyżkę soku z żyworódki. Taki miód pitny należy spożywać w okresach wczesnowiosennych i jesiennych przez kilka dni na pół godziny przed posiłkiem. To znakomity sposób na wzmocnienie i uodpornienie organizmu.

Sam liść. Nie zawsze musimy też dokonywać przetwórstwa. Liście żyworódki można stosować natychmiast, w razie wystąpienia nagłej potrzeby. Pamiętać należy jedynie o tym, że z zerwanego liścia należy zdjąć błonkę. Aby wykonać w ten sposób kompres, po ułożeniu rośliny na ranie, trzeba przyłożyć do niej folię, a całość owinąć bandażem elastycznym. Opatrunek należy zmieniać, co cztery godziny.

Ważną kwestią, o której należy pamiętać, decydując się na samodzielne przygotowanie preparatów z żyworódki, jest rezygnacja z metalowych przedmiotów takich jak łyżki, miski czy noże. Ta cenna roślina w kontakcie z nimi traci swoje wyjątkowe właściwości.

Zioła na depresję i poprawę nastroju – 6 ziół o udowodnionym...

Żyworódka – uprawa

Żyworódka roślina o tak szerokim zastosowaniu leczniczym, jest bardzo łatwa w upirawie domowej. Żyworódka pierzasta jest sukulentem, podobnie jak znany kaktus i jako roślina doniczkowa nie stawia przed człowiekiem dużych wymagań. Optymalną dla żyworódki temperaturą jest ta powyżej 15 stopni Celsjusza i poniżej 23 stopni. Dostawa wody powinna mieć miejsce dwukrotnie w ciągu tygodnia. Dobrą wiadomością dla tych, którzy nie mają dobrej ręki do kwiatów, jest fakt, że w przypadku żyworódki lepiej zapomnieć o podlewaniu i nieco ją przesuszyć, niż przedobrzyć z wilgotnością ziemi.

Żyworódka lubi mieć dużo miejsca, dlatego należy zapewnić jej szeroką i głęboką donicę. Doniczkę należy wypełnić ziemią wymieszaną ze specjalnym podłożem do kaktusów lub piaskiem. Najlepszą lokalizacją będzie okno od południowej lub południowo-zachodniej strony. Dobrze rozwijać będzie się także postawiona na tarasie lub balkonie – jedynie na jesień i zimę należy ją przenieść.

Chcąc wykorzystać żyworódkę do celów leczniczych i kosmetycznych musimy zrezygnować z nawozów sztucznych. Producenci akcesoriów ogrodniczych wymyślili już alternatywę, więc dodatkowo od wiosny do jesieni wraz z wodą dostarczać możemy nawóz naturalny, na przykład pochodzący od dżdżownic kalifornijskich.

Zimą kwiat żyworódka odpoczywa, należy ograniczyć jej podlewanie i nawożenie. Dobrym pomysłem jest także wyniesienie jej do nieco chłodniejszego pomieszczenia, niż reszta mieszkania. Nadal temperatura nie powinna spaść tam poniżej 15 stopni.
Żyworódka Daigremonta także należy do rodziny sukulentów, w uprawie jest jednak nieco bardziej skomplikowana. Niewłaściwie uprawiana po prostu się zdeformuje i będzie wyglądała niekorzystnie. Ta odmiana w naturalnych warunkach dorasta nawet do 1,5 metra wysokości. W wariancie doniczkowym sięga z reguły 90 centymetrów.

Czy zioła mogą być szkodliwe? 10 ziół o niebezpiecznym działaniu

Żyworódka Daigremonta potrzebuje sporo światła, lecz nie w pełnym nasłonecznieniu. To właściwie na tyle ogólna zasada, że jako miejsce stacjonowania sprawdzą się okna wychodzące na wschód, zachód oraz południe, może to być balkon lub taras.
Gleba w doniczce powinna być przepuszczalna, raczej uboga. Podobnie, jak w przypadku żyworódki pierzastej, z dodatkiem piasku lub podłoża do kaktusów. Wewnątrz należy zachowywać niewielką wilgotność. W przypadku tej odmiany, na dnie doniczki warto jest przeprowadzić drenaż, który pozwoli na uniknięcie przelania kwiatka i w efekcie końcowym zalania korzeni.

Jako materiał sprawdzi się keramzyt, lub gruby żwir. Nawożenie żyworódki Daigremonta nie jest niezbędne. Można fakultatywnie wykorzystać do tej roli specjalny nawóz dla kaktusów i sukulentów, lecz wówczas trzeba go zaaplikować do ziemi przed zasadzeniem kwiatów. Stare rośliny, zarówno w przypadku żyworódki pierzastej, jak i żyworódki Daigremonta, nie prezentują się zbyt korzystnie. Aby zachować ciągłość dostaw liści, bezcennych z punktu widzenia leczniczego i kosmetycznego, dobrze jest zadbać o rozmnażanie kwiatów na bieżąco i wyrzucanie starych sztuk. Rozsady są w tym przypadku banalnie proste: na brzegach liści znajdują się małe rozmnóżki z korzonkami. Wystarczy każdą z nich umieszczać w wilgotnym podłożu, aby ukorzeniły się i wyrosła z nich nowa roślina. Oczywiście, możliwe jest też tradycyjne rozmnażanie z odnóg.

Niewątpliwie, wszystkie wymienione wyżej zalety i cenne właściwości żyworódki zachęcają do jej wykorzystywania, a także zgłębiania potencjału dla dalszego zastosowania w kosmetyce i medycynie. Używając przetworów z żyworódki, należy korzystać z nich rozsądkiem. Na ten moment istnieje jeszcze wiele niewiadomych – gdyż roślina na te została w pełni przebadana. Do preparatów także należy podchodzić z dużą ostrożnością – należy kupować wyłącznie te ze sprawdzonych źródeł i stosować według zaleceń.

Zimowy ogródek!

Wideo

Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych”i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Komentarze

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i obowiązują na niej polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi firmy Google. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin oraz Politykę Prywatności.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3