MCH – morfologia krwi. Co oznacza MCH podwyższone lub niskie? Przygotowanie do badania, normy i interpretacja wyników

Marzena Herka
Poziom MCH informuje o parametrach czerwonych krwinek.
Poziom MCH informuje o parametrach czerwonych krwinek. pixabay.com
MCH to wskaźnik określający średnią masę hemoglobiny w krwince czerwonej. Wyznacza się go w badaniu morfologii krwi. Kiedy trzeba zbadać MCH i jak się do tego przygotować? O czym świadczą wyniki MCH poza normą?

Czym jest MCH?

MCH (ang. mean corpuscular hemoglobin lub mean cell hemoglobin), inaczej SWH, informuje o ilości hemoglobiny w erytrocycie. Hemoglobina pełni ważną rolę w naszym ciele – jest białkiem transportującym tlen z płuc do komórek całego organizmu. Odpowiada również za odpowiednią wielkość i kształt krwinek. Do obliczenia MCH pobiera się surowicę, a następnie dzieli się masę hemoglobiny w danej jednostce krwi przez liczbę erytrocytów. Pokrewnym wskaźnikiem jest MCHC (ang. mean corpuscular hemoglobin concentration), który określa średnie stężenie hemoglobiny w erytrocytach. 

Kiedy należy zbadać poziom MCH?

MCH jest ważnym wskaźnikiem przy podejrzeniu niedokrwistości i podczas jej leczenia. Wstępne badanie należy wykonać, kiedy występują takie objawy jak:

  • osłabienie,
  • nawracające infekcje,
  • uczucie przewlekłego zmęczenia,
  • senność,
  • bóle głowy.

Mogą one bowiem świadczyć o rozwijającej się anemii. 

Czytaj także

Jak się przygotować do badania MCH?

MCH jest jednym z podstawowych parametrów badanych w morfologii. Krew do analizy pobiera się jałową strzykawką z żyły łokciowej. Czas oczekiwania na wynik to 24 godziny. Aby wyniki morfologii i MCH były prawidłowe, trzeba się do niej odpowiednio przygotować. Badanie należy wykonać na czczo – ostatni posiłek można zjeść 8 godzin wcześniej. Rano przed pobraniem krwi wolno pić jedynie niegazowaną wodę. W dzień poprzedzający morfologię nie powinno się przejadać i spożywać produktów z dużą ilością żelaza, ponieważ może to przekłamać wynik. Niewskazany jest również intensywny wysiłek fizyczny.
Kilka dni przed należy natomiast unikać alkoholu oraz ograniczyć palenie i picie kawy. Osoby zażywające leki powinny skonsultować się z lekarzem odnośnie dawek przyjmowanych przed badaniem. Wyniki MCH nie będą wiarygodne podczas miesiączki i w czasie ciąży, ponieważ wtedy parametry krwi się zmieniają.

Czytaj także

MCH – normy

MCH ma taką samą normę dla kobiet i mężczyzn. Wynosi ona 27-31 pg (piktogramów). Wartości mogą się niewiele różnić w zależności od laboratorium, w którym wykonujemy badanie oraz rodzaju sprzętu pomiarowego. Otrzymane wyniki należy skonsultować z lekarzem, który zalecił morfologię. Schorzeniami krwi zajmuje się hematolog, lecz wstępne badania można wykonać ze skierowaniem lekarza rodzinnego.

MCH niskie - przyczyny, leczenie

MCH poniżej normy jest najczęstszym odchyleniem w badaniach tego wskaźnika. Zwykle oznacza niedokrwistość, która może mieć różne przyczyny, zarówno wrodzone jak i nabyte. Najczęstsze powody obniżonego MCH to:

  • Niedokrwistość z niedoboru żelaza – mogą ją wywołać niedobory w diecie, niedostateczne spożycie wit. B12 (zwłaszcza u wegetarian), znaczna utrata krwi, choroby układu pokarmowego powodujące zaburzenia wchłaniania żelaza z pożywienia oraz ciąża i laktacja. Aby wyleczyć niedokrwistość, należy uzupełnić poziom żelaza we krwi za pomocą diety lub suplementów.
  • Niedokrwistość w chorobach przewlekłych – zazwyczaj następuje kilka miesięcy po zachorowaniu. Wiąże się z nią pobudzenie układu odpornościowego i zwiększone wytwarzanie białek prozapalnych. W okresie niedyspozycji maleje produkcja czerwonych krwinek i spada stężenie żelaza we krwi. Jedyną metodą leczenia tego rodzaju niedokrwistości jest zwalczenie choroby przewlekłej. W poważnych przypadkach pacjentowi przetacza się koncentrat krwinek czerwonych oraz podaje leki stymulujące wytwarzanie erytrocytów.
  • Niedokrwistość jako skutek uboczny leków – dotyczy zwłaszcza antybiotyków i innych preparatów bakteriobójczych, które mogą upośledzać produkcję krwinek w szpiku kostnym, jeśli są zażywane za długo lub w zbyt dużych dawkach. Najpoważniejszym powikłaniem polekowym jest niedokrwistość aplastyczna, która prowadzi do uszkodzenia komórek macierzystych szpiku. Jest zwykle skutkiem stosowania cytostatyków w terapii chorób nowotworowych, przede wszystkim białaczki i szpiczaka.
  • Talasemia – wrodzona niedokrwistość wywołana defektem syntezy hemoglobiny. Skutkuje zaburzeniami wytwarzania erytrocytów w szpiku kostnym i powoduje, że przenoszą one mniej tlenu i są zbyt szybko niszczone w śledzionie. Objawami łagodnej postaci talasemii są bóle mięśniowe i szybkie męczenie się. Skutki ciężkiej formy choroby to: demineralizacja kości, kamienie nerkowe, powiększenie wątroby i śledziony, bóle kończyn dolnych.

Czytaj także

MCH podwyższone – co oznacza?

Podwyższone MCH i MCHC występują rzadko i zazwyczaj można je zaobserwować u noworodków i niemowląt. Taki stan u należy monitorować, gdyż podwyższone erytrocyty u dziecka to zwykle skutek odwodnienia. Inne powody zbyt wysokiego MCH, również u dorosłych, to:

  • Sferocytoza wrodzona – niedokrwistość dziedziczona genetycznie. Skutkuje mutacją białek budulcowych krwinek czerwonych. Erytrocyty w sferocytozie mają kształt kulisty i osłabioną błonę, przez co są podatne na uszkodzenia. Utrudnia to ich krążenie w naczyniach i prowadzi do nadmiernego niszczenia w śledzionie.
  • Niedokrwistość makrocytarna – sprawia, iż krwinki rosną ponad normę. Najczęściej spowodowana jest niedoborami witaminy B12 i kwasu foliowego wywołanymi źle zbilansowaną dietą wegetariańską lub zaburzeniami wchłaniania w jelitach. Inne przyczyny niedokrwistości makrocytarnej to: niedoczynność tarczycy, nadużywanie alkoholu i choroby wątroby. 
  • Niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna – w jej przebiegu przeciwciała wytwarzane przez organizm niszczą własne czerwone krwinki. Może występować samoistnie, ale najczęściej jest powikłaniem po zakażeniach tkanki łącznej lub nowotworach. Dzieli się na dwa typy: w typie ciepłym przeciwciała są najbardziej aktywne w temp. 37 stopni, a w zimnym w temp. 4 stopni. Obydwa rodzaje zwalcza się lekami immunosupresyjnymi, które obniżają działanie układu immunologicznego, a tym samym zmniejszają wytwarzanie przeciwciał. W typie zimnym dodatkowo należy unikać ekspozycji na niskie temperatury.

Przeczytaj również:

Nadciśnienie tętnicze jest coraz bardziej powszechne u osób młodych

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3