Poronienie - przyczyny i postępowanie. Jak radzić sobie ze stratą ciąży?

Natalia FalarzZaktualizowano 
Poronienie może występować z różnych przyczyn. Po nim kobieta powinna zostać otoczona odpowiednią opieką - zarówno ginekologa, jak i psychologa.
Poronienie może występować z różnych przyczyn. Po nim kobieta powinna zostać otoczona odpowiednią opieką - zarówno ginekologa, jak i psychologa. pixabay.com
Poronienie jest przedwczesnym zakończeniem ciąży, która trwa krócej niż 22 tygodnie. O poronieniu można mówić także wówczas, gdy płód ważny nie więcej niż 500 gram. Jednym z częstych przyczyn poronień są wady rozwojowe płodu. Szacuje się, że ok. 20% przedwczesnego zakończenia ciąży to tzw. poronienia samoistne.

Najczęstsze przyczyny poronień

Przyczyny poronienia, czyli straty ciąży są różne. Najczęściej wymienia się czynniki: genetyczne, anatomiczne, immunologiczne, hormonalne oraz infekcyjne. Istnieje również spora grupa poronień o niewyjaśnionym pochodzeniu. Określane są jako poronienia idiomatyczne. Biorąc pod uwagę przyczyny genetyczne poronienia, można mówić zwłaszcza o nieprawidłowej liczbie chromosomów. Anomalie chromosomowe uważa się za przyczynę około 50% samoistnych poronień. Za samoistne poronienia odpowiadają także przyczyny anatomiczne. Zaliczają się do nich wrodzone wady macicy związane z zaburzeniami miesiączkowania wpływające negatywnie na proces zagnieżdżania zarodka. Inne przyczyny anatomiczne odpowiadające za wczesne poronienia to zrosty wewnątrzmaciczne oraz niewydolność szyjki macicy. Wskazuje się również na przyczyny immunologiczne, aczkolwiek, odgrywają one mniejszą rolę we wczesnych stratach ciąży.

Do kolejnej grupy przyczyn zaliczają się przyczyny hormonalne, stanowiące około 5% przyczyn poronień nawracających. Dla implantacji i rozwoju wczesnej ciąży niezbędne jest prawidłowe funkcjonowanie ciałka żółtego. Bezpośrednio z tym związana faza lutealna to rezultat normalnego wzrostu pęcherzyków jajnikowych. Jeśli w tej kwestii pojawiają się defekty to zmniejszona, jest produkcja progesteronu. Niewystarczająca jest również synteza lipoprotein o małej gęstości. Niskie stężenie progesteronu wiąże się z zaburzeniami fazy lutealnej. U kobiet z tym zaburzeniem częstość poronień może wynosić od 30% do 50%. Czynniki infekcyjne w najmniejszym stopniu odpowiadają za poronienia. U kobiet w ciąży wykonuje się jednak rutynowe badania w kierunku toksoplazmozy, różyczki i wirusa opryszczki.

Przeczytaj więcej:

Objawy poronienia

Wyróżnia się dwa podstawowe objawy kliniczne poronienia: krwawienie oraz ból. Najwcześniejszym objawem poronienia jest plamienie, w przypadku którego wskazaniem jest przeprowadzenie badania przedmiotowego: wywiadu lekarskiego, badania USG oraz badania stężenia gonadotropiny kosmówkowej (hCG). Jest to podstawowe działanie, pozwalające określić charakterystykę krwawienia we wczesnej ciąży. Jeśli krwawienie jest obfite to, może świadczyć o niecałkowicie odklejonym łożysku. Ból ma charakter napadowy, o różnym stopniu nasilenia. Zwykle kobiety odczuwają go w okolicy podbrzusza lub w okolicy lędźwiowo-krzyżowej.

Planowanie ciąży. Najważniejsze wskazówki dla przyszłej mamy

Medyczne konsekwencje poronienia to: krwotoki położnicze, wstrząs hipowolemiczny, interwencje wewnątrzmaciczne, immunizacja czynnikiem Rh, niewydolność cieśniowo-szyjkowa oraz następstwa pozasomatyczne. Nie ulega wątpliwości, że strata ciąży to problem interdyscyplinarny. Dotyka takich dziedzin jak: położnictwo, epidemiologia, zdrowie publiczne, czy psychologia. Niezależnie od tego, w którym tygodniu ciąży kobieta straciła dziecko – personel medyczny powinien otoczyć ją odpowiednią opieką lekarską oraz niezbędnym wsparciem psychologicznym. Poza postępowaniem diagnostyczno-medycznym trzeba również udzielić pacjentce właściwego wsparcia informacyjnego co do praw jej przysługujących. Niestety, nadal najmniej uwagi poświęca się temu, w jakim stanie psychicznym jest kobieta po poronieniu. Natomiast, po stracie ciąży dominują u kobiet uczucia takie jak: szok, zaprzeczenie, gniew, złość, poczucie winy i bezradność. Niejednokrotnie kobiety po poronieniach chorują na depresję, zwłaszcza gdy nie otrzymują odpowiedniego wsparcia od otoczenia. Mogą również pojawić się zespoły lękowe oraz zespół stresu pourazowego. Dlatego coraz mocniejszy akcent należy kłaść na tworzenie standardów wielodyscyplinarnej opieki nad kobietami tracącymi ciążę w wyniku poronienia.

Przeczytaj więcej:

Poronienia nawykowe, czyli nawracające

Poronienia nawykowe, czyli nawracające dotyczą około 2% kobiet. Terminem tym określa się trzy lub więcej następujących po sobie strat wczesnych ciąż. Przyjmuje się, że poronienia nawracające stanowią około 5% wszystkich poronień samoistnych. Badania dowodzą, że przebieg pierwszej ciąży nie pozostaje bez znaczenia dla ciąż kolejnych. Na przykład, ryzyko poronienia u kobiety, która nie była w ciąży lub ma już dziecko wynosi 5%. Natomiast, u kobiety, u której jedna ciąża zakończyła się poronieniem pułap wzrasta do nawet 20 proc.Ryzyko kumuluje się wraz ze wzrostem liczby poronień oraz związane jest z wiekiem kobiety. Większość kobiet traci ciążę na wczesnym etapie jej trwania. Nawracające poronienia są bardzo stresujące dla kobiety. Zwłaszcza że ich przyczyna jest trudna do ustalenia bądź może wynikać z nałożenia się na siebie kilku czynników. Dlatego w postępowaniu medycznym tak ważne jest nie tylko diagnozowanie, ale empatyczne podejście do pacjentki. W przypadku diagnozy ważne jest określenie wieku płodu, kiedy dochodziło do obumarcia oraz przeprowadzenie kompleksowego wywiadu ginekologiczno-położniczego.

Dr n. med. Anetta Karwacka, ginekolog położnik o tym dlaczego grypa może być niebezpieczna dla kobiet w ciąży:

Wideo

Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych”i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Komentarze

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i obowiązują na niej polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi firmy Google. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin oraz Politykę Prywatności.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3