Yersinia – bakteria wywołująca jersiniozę. Objawy zakażenia Y. enterocoli, badania diagnostyczne, sposób leczenia i profilaktyka

Anna Rokicka-Żuk
Anna Rokicka-Żuk
Infekcja bakterią Yersinia rozwija się głównie w obrębie jamy brzusznej, powodując intensywne dolegliwości. Źródłem zakażenia są głównie produkty odzwierzęce, a przede wszystkim wieprzowina.
Infekcja bakterią Yersinia rozwija się głównie w obrębie jamy brzusznej, powodując intensywne dolegliwości. Źródłem zakażenia są głównie produkty odzwierzęce, a przede wszystkim wieprzowina. Andriy Popov/123RF
Yersinia to odzwierzęca bakteria wywołująca zakażenia jelit i węzłów chłonnych, które bywa mylone z zapaleniem wyrostka robaczkowego. W rezultacie rozwoju jersiniozy może dojść do groźnych powikłań neurologicznych i zapalenia stawów, dlatego warto wiedzieć, jak się przed nią chronić i jak rozpoznać symptomy zatrucia, którego głównym źródłem jest wieprzowina i inne produkty zwierzęce.

Co to jest Yersinia i jersinioza?

Jersinioza to choroba wywoływana przez zakażenie odzwierzęcymi bakteriami rodzaju Yersinia – najczęściej Yersinia enterocolitica, rzadziej Yersinia pseudotuberculosis. Znany jest także gatunek Yersinia pestis, czyli pałeczka dżumy, która nie raz w historii dziesiątkowała już ludność, a niedawno znów pojawiła się na świecie i występuje w Mongolii.

Bakterie Yersinia mają zdolność nie tylko do przeżywania, ale też namnażania się i wytwarzania toksyn nawet w tak niskiej temperaturze, jaka panuje w lodówce, czyli ok. 4 stopni Celsjusza.

Spowodowane przez nie zachorowania stwierdza się głównie w klimacie umiarkowanym i chłodnym, zwłaszcza w okresie zimowym. W klimacie subtropikalnym na całym świecie występują natomiast odmienne szczepy Yersinii.

Do nosicieli bakterii należy głównie trzoda chlewna, ale także inne zwierzęta hodowlane – bydło, owce, konie i drób, a ponadto te dzikie, gryzonie takie jak szczury oraz zwierzęta domowe (psy, koty). Źródłem zakażenia najczęściej jest wieprzowina (i inne mięsa), mleko, woda, a rzadziej – bezpośredni kontakt z zakażonym zwierzęciem lub osobą.

Według danych Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) w 2016 roku jersinioza należy do najczęściej występujących zakaźnych chorób odzwierzęcych – po zakażeniu bakteriami Campylobacter, Salmonella i Escherichia, przy czym liczba przypadków pozostaje od kilku lat na stabilnym poziomie.

W Niemczech notuje się kilka tysięcy zakażeń Yersinią rocznie. W Polsce pierwszy przypadek odnotowano niemal 50 lat temu, obecnie liczba zachorowań na jelitową postać zakażenia rośnie. Wciąż jest to jednak kilkaset przypadków rocznie.

Najbardziej chorobotwórcze są serotypy Y. enterocolitica O3, O8 i O9, a ponadto O5.27, przy czym O8 występuje w Ameryce Północnej, a pozostałe dominują na terenie Europy. Rozwój choroby trwa 4-7 dni, przy czym zwykle nie przekracza 10 dni.

Do rodzaju Yersinia należy też bakteria wywołująca dżumę, czyli Yersinia pestis. Choć obecnie nie stwierdza się dużych ognisk tej niebezpiecznej choroby, która swego czasu przyczyniła się do zmniejszenia populacji Europy nawet o połowę, przypadki zachorowań są notowane każdego roku w różnych częściach świata.

Istnieje kilkanaście chorób odzwierzęcych, którymi można zarazić się od swoich domowych pupili. Nie oznacza to, że posiadanie zwierzątka w domu bezwzględnie zagraża naszemu zdrowiu. Nic bardziej mylnego! Dbając o własną higienę osobistą, oraz higienę w domowym zaciszu, regularne wizyty u weterynarza i szczepienie zwierząt, choroby przenoszone przez zwierzęta nie stanowią zagrożenia dla człowieka.

Choroby odzwierzęce: czym można się zarazić od domowego pupi...

Zakażenia bakterią Yersinia – jakie są objawy jersiniozy?

Yersinia trafia do organizmu poprzez przewód pokarmowy i namnaża się w końcowym odcinku jelita krętego i węzłach chłonnych jamy brzusznej. Objawy zakażenia dotyczą więc układu trawienia. Pałeczki Yersinia produkują toksyny z rodzaju enterotoksyn, które powodują zatrucia pokarmowe z zaburzeniem wchłaniania wody w jelicie. Choroba rozpoczyna się bólami brzucha, głównie w prawym dole biodrowo-łonowym.

U dzieci do 5 roku życia zakażenie Yersinia enterocolitica przebiega zwykle pod postacią ostrego zapalenia jelit. Jego objawy to bóle brzucha, gorączka i biegunka, często z domieszką krwi i śluzu.

U nastolatków i dorosłych infekcja Yersinia enterocolitica najczęściej dotyczy węzłów chłonnych krezkowych i końcowych odcinków jelita krętego. Węzły chłonne ulegają powiększeniu i pojawia się niewielki odczyn zapalny otrzewnej. Rozszerzający się stan zapalny powoduje nie tylko ból brzucha, ale też gorączkę, podniesiony poziom białych krwinek (leukocytozę) i ew. łagodną biegunkę.

Powikłaniem jersiniozy może być rozwój posocznicy, czyli sepsy, nazywanej historycznie zakażeniem krwi albo zespołem ogólnoustrojowej reakcji zapalnej na zakażenie. Ma miejsce wtedy, gdy odpowiedź organizmu na infekcję powoduje uszkodzenia jego własnych tkanek i narządów. Sepsa jest poważnym zagrożeniem dla życia, zwłaszcza jeśli powodujące je bakterie będące sprawcami nawet 85 proc. jej przypadków cechują się odpornością na antybiotyki.

Sepsa przebiega z gorączką, powiększeniem śledziony i wątroby, tworzeniem ropni śródnarządowych, zapaleniem szpiku kostnego czy opon mózgowo-rdzeniowych. Dotyka częściej osób z zaburzeniami odporności, m.in. w podeszłym wieku, z zakażeniem wirusem HIV, cukrzycą, marskością wątroby, niedokrwistością czy hemochromatozą, zaburzeniem metabolizmu żelaza cechującego się jego nadmiernym gromadzeniem w tkankach organizmu.

W przypadku zakażenia bakterią Yersinia pseudotuberculosis (nazywanej też pałeczką rodencjozy) najczęściej przebiega z zapaleniem węzłów chłonnych krezki jelita, czyli przypominającej błonę struktury zbudowanej z tkanki łącznej, która podtrzymuje jelito i została niedawno uznana za oddzielny narząd. Węzły krezkowe to zbiór 100-200 węzłów chłonnych, znajdujących się między blaszkami krezki jelita cienkiego (czczego i krętego), przez które limfa przedostaje się z kosmków jelitowych do węzłów chłonnych trzewnych lub pni jelitowych. Objawy ich zapalenia przypominają symptomy zapalenia wyrostka robaczkowego lub choroby Leśniowskiego-Crohna.

Sprawdź, jakie antybiotykooporne bakterie zagrażają obecnie Polakom

Bakterie odporne na antybiotyki stanowią rosnące zagrożenie dla zdrowia publicznego na całym świecie, w tym również w Polsce. Brak wrażliwości na dostępne leki sprawia, że bakterie (ale także wirusy, grzyby i pasożyty) nie dają się zwalczać, a geny tej odporności przekazują między sobą. Powodem jest nadużywanie i nieprawidłowe stosowanie antybiotyków i innych środków antymikrobowych oraz ich nadmiar w żywności i środowisku.Antybiotykooporne bakterie przyczyniają się do groźnych i śmiertelnych powikłań chorób zakaźnych, w tym zapalenie płuc, opon mózgowych, serca mięśniowego oraz innych układów i narządów. Powodują też śmiercionośną infekcję krwi w postaci posocznicy, czyli sepsy. Sprawdź, jakie bakterii odporne na antybiotyki są najbardziej niebezpieczne dla zdrowia Polaków.

Uwaga! Te bakterie są odporne na antybiotyki – 6 najbardziej...

Powikłania jersiniozy – zapalenie stawów, zmiany w narządach i neurologiczne

Yersinia może powodować też powikłania w postaci **reaktywnego zapalenia

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie