Piołun – czym jest i jakie ma właściwości lecznicze? Zastosowanie ziela piołunu i przeciwwskazania do jego stosowania. Co to jest absynt?

Jagoda Bosek
Piołun to cenne źródło wielu substancji odżywczych. Zasłynął w medycynie ludowej jako zioło nie tylko lecznicze, lecz również magiczne. Właściwości, pożytki i ciekawostki związane z piołunem mogłyby dostarczyć materiału na całkiem pokaźną lekturę. dcland2/Pixabay.com
Piołun to zioło, które wykazuje liczne właściwości prozdrowotne. Stosowany jest zwłaszcza w chorobach układu pokarmowego, zarówno na tle zapalnym, jak i bakteryjnym czy pasożytniczym. Działa też rozkurczowo, przeciwbólowo i przecizapalnie, dzięki czemu sprawdza się w terapii dolegliwości kobiecych czy infekcjach układu oddechowego. Korzyści zdrowone zapewnią jednak produkty zielarskie, a nie wytwarzany z udziałem piołunu napój alkoholowy o nazwie absynt. Warto wiedzieć, w jakich sytuacjach można skorzystać z działania tego zioła i jak zrobić to w sposób bezpieczny.

Piołun – co to jest za zioło?

Piołun, a dokładniej bylica piołun (Artemisia absinthium), to roślina stosowana od wieków w medycynie ludowej, czemu zawdzięcza mnogość nazw (np. psia ruta, absynt, wermut, bielica lub bilica piołun).

Roślina może osiągać do około metra wysokości. Poznamy ją łatwo po srebrno-zielonych, podzielonych, owłosionych liściach. Rośnie w kępkach na przydrożach, poboczach, nasypach kolejowych, przy czym lubi miejsca nasłonecznione. Ma niepozorne, drobne, żółte kwiaty. Z pewnością każdy z nas nie raz go widział na spacerze lub w drodze do pracy. Piołun wyróżnia charakterystyczny zapach.

Już od starożytności piołunu używano jako przyprawę nie tylko do napojów alkoholowych, zwłaszcza słynnego absyntu, lecz również w niewielkich ilościach dodawano go do potraw.

Piołunu używano także do barwienia tkanin na kolor żółty lub odcienie zieleni (z dodatkiem soli lub siarczanu żelazowego).

Piołunowi przypisywano ponadto wiele działań magicznych, zwłaszcza ochronnych i oczyszczających. Okadzano nim domy po wyniesieniu z nich zmarłych. Przystrajano nim również wnętrze trumny. Prawdopodobnie ma to związek z jego działaniem zwalczającym drobnoustroje i odstraszającym pasożyty, które wynika z wysokiej zawartości bioaktywnych związków.

Piołun - ziele piołunu
Liście piołunu są pierzastosieczne ale zróżnicowane: odziomkowe i dolne są podwójnie lub potrójnie, natomiast górne – pojedyncze lub podwójne. Liście bylicy piołun mają zazwyczaj kolor zielony, rzadziej szarozielony. Katarzyna Laszczak

Piołun – właściwości lecznicze

Piołun wykazuje działanie lecznicze, które związane jest z jego składem. Surowcem do produkcji medykamentów jest ziele piołunu (Absinthii herba), czyli jego liście. Wyróżnia je nie tylko silny aromat, ale też duża zawartość goryczy.

W olejku eterycznym piołunu znajduje się między innymi substancja o nazwie tujon, która w dużych dawkach trująca, oraz działający przeciwzapalnie chamazulen. Charakterystyczny składnikiem ziela piołunu jest natomiast absyntyna.

Olejek piołunowy wykazuje działanie przeciwgrzybicze i odkażające, co wspomaga leczenie zatruć bakteryjnych. Piołun może być stosowany również w przypadku infekcji w celu przyspieszenia leczenia i obniżania gorączki.

Główną właściwością ziół tzw. gorzko-aromatycznych jest pobudzanie funkcji wydzielniczych układu pokarmowego. Ziele piołunu wzmaga wydzielanie soku żołądkowego i żółci, a także czynności wydzielnicze trzustki i jelit. Pobudza też apetyt.

Biorąc pod uwagę również właściwości rozkurczowe, przeciwbólowe i przeciwzapalne ziela nie należy się dziwić, iż napary i nalewki piołunowe były stosowane tradycyjnie jako środek przeciwko niestrawności (przy objawach takich jak: zgaga, wzdęcia i gazy, odbijanie), nieżytom układu pokarmowego, bolesnym skurczom (zwłaszcza miesiączkowym) i zatruciom pokarmowym. Dawniej kobiety stosowały piołun w celu wzbudzenia krwawienia miesięcznego przy skąpych miesiączkach oraz jako środek moczopędny.

Co więcej, goryczy piołunu nie lubią pasożyty i z tego względu jest on rośliną stosowaną chętnie w medycynie ludowej na odrobaczenie. Zwalcza nie tylko pasożytnicze organizmy, lecz również pierwotniaki.

Piołun jest też badany pod kątem potencjalnych właściwości przeciwnowotworowych, a wstępne doniesienia są obiecujące.

Warto przeczytać również:

Piołun stosowany zewnętrznie jako lek i kosmetyk

Piołun przynosi też korzyści przy stosowaniu zewnętrznym. Przeciwpasożytnicze właściwości piołunu są też wykorzystywane do zwalczania pasożytów zewnętrznych, m.in.: nużeńca ludzkiego, wszy i świerzbowca. Aby pozbyć się glistnicy i owsicy, stosowano z kolei lewatywę z aparu piołunu. Na wsiach używano też piołun do odstraszania owadów.

Przeczytaj również:

Nalewka z piołunu wcierana w skórę działa nie tylko przeciwpasożytniczo, lecz również przeciwbólowo, przeciwreumatycznie i przeciwzapalnie, a w przypadku obrzęków i krwiaków wspomaga ich wchłanianie.

Nasiadówki i irygacje z naparu ziela były stosowane przez kobiety w leczeniu intymnych infekcji spowodowanych przez bakterie i grzyby. Natomiast okłady z piołunu i przemywanie skóry jego wonnymi i alkoholowymi wyciągami stosowano do leczenia zakażeń skórnych, owrzodzeń, łojotoku.

W kosmetyce wyciągi z piołunu świetnie sprawdzą się do przemywania cery tłustej, skłonnej do wyprysków oraz w postaci płukanki do włosów przetłuszczających się i z łupieżem.

Sprawdź też:

Piołun – przeciwwskazania do stosowania ziela piołunu

Piołun ma silne działanie, przez co nie zawsze można korzystać z jego cennych właściwości. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania piołunu w jakiejkolwiek formie jest ciąża i karmienie piersią, a także uczulenie na tą roślinę. Nie powinno się również stosować go u dzieci. Przeciwwskazania do stosowania piołunu to ponadto porfiria, padaczka, choroby nerek i serca.

Kuracja zielem piołunu nie powinna trwać dłużej niż 4 tygodnie. Najlepiej korzystać z zawierających go gotowych preparatów, nie przekraczać dawek rekomendowanych przez producenta. Przedawkowanie piołunu może powodować zaburzenia trawienie, nudności i wymioty, napad epilepsji, niewydolność nerek, a nawet śmierć.

Kontrowersje wzbudza spożywanie nalewki piołunowej zwanej absyntem. Jej nadużywanie może powodować pobudzenie, halucynacje, drgawki, wymioty, podrażnienie nerek. Należy pamiętać, iż duże stężenie zarówno tujonu, jak i alkoholu, ma działanie toksyczne dla układu nerwowego. Od absyntu łatwo też się uzależnić. Dawniej był on przez niektórych stosowany celowo w dużych dawkach, aby wywołać efekt narkotyczny. Sprzedawane obecnie produkty handlowe nie wykazują jednak takiego działania, ponieważ zgodnie z przepisami Unii Europejskiej nie powinny zawierać tujonu w stężeniu przekraczającym 35 mg/kg. W innych produktach zawartość tego związku nie może być wyższa niż 0,5 mg/kg.

Czy zioła mogą być szkodliwe? 10 ziół o niebezpiecznym działaniu

ZOBACZ: Rak – fakty i mity. Profesor Jacek Jassem o leczeniu nowotworów: czy kurkumina i zioła z Peru leczą raka?

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3