Bulimia: objawy i skutki. Sprawdź, jakie są przyczyny bulimii i jak rodzina może pomóc w leczeniu

Monika ŻurawskaZaktualizowano 
Bulimia: objawy, skutki, przyczyny, leczenie
Bulimia: objawy, skutki, przyczyny, leczenie 123RF
Bulimia jest to jedno z zaburzeń odżywiania występujące w społeczeństwie tak często jak jadłowstręt. Nierzadko pojawia się w tym samym czasie. Najczęściej na bulimię chorują dziewczęta. Leczenie może trwać nawet latami, ale najważniejszy jest moment wykrycia problemu, gdyż o większości przypadków nikt poza osobą chorującą nigdy się o nim nie dowiaduję. Objawy bulimii często nie są widoczne gołym okiem, dlatego zdarzają się sytuacje, w których nawet domownicy nie są świadomi, że ktoś z ich domu choruje. Bulimia może jednak przynieść tragiczne skutki dla zdrowia i być podatnym podłożem dla rozwoju innych chorób.

Bulimia najczęściej rozwija się w wieku dojrzewania. Dziewczynki zapadają na tę chorobę właśnie wtedy, gdy kształtuje się ich autonomiczność. Pokrywa się to ze zmianą podejścia w relacjach międzyludzkich. Następuje inny stosunek do płci przeciwnej, ogólnie do związków z chłopakami. Ulega także zmianie relacja z rodzicami. Okres dojrzewania wiąże się z buntem i momentem, w którym młodzi ludzie dostrzegają realnie, jak ich ciało ewoluuje i często nabiera kształtów. Nie wszystkie dziewczynki łatwo godzą się na to, że np. na ich biodrach gromadzi się nieco więcej tkanki tłuszczowej, ponieważ ich ciało przechodzi metamorfozę z typowo dziecięcej budowy w kobiece kształty.

Dlaczego coraz więcej młodych osób cierpi na zaburzenia odżywiania? Odpowiada psycholog, Dorota Kalinowska:

Bulimia o charakterze przeczyszczającym - osoba chora zjada nienaturalnie duże ilości jedzenia w bardzo krótkim czasie, po czym za wszelką cenę stara się sprowokować odruch wymiotny, aby oczyścić organizm ze zbędnych kalorii i pozbyć się nadmiaru pożywienia z żołądka. Tacy ludzie często pomagają sobie tabletkami przeczyszczającymi. Bywa, że w skrajnych przypadkach zjadają ich nawet kilka dziennie, ponieważ organizm stale przez nie stymulowany może się w pewnym momencie uodpornić na ich działanie.

Bulimia o charakterze nieprzeczyszczającym -osoba chora zjada nienaturalnie duże ilości jedzenia w bardzo krótkim czasie, po czym zaczyna aktywność fizyczną w postaci różnych ćwiczeń. Nie są to jednak racjonalne jednostki treningowe. Osoba z zaburzeniami może ćwiczyć do momentu, w którym ciało całkowicie odmówi jej posłuszeństwa, ponieważ często takim ludziom wydaje się, że wciąż nie spalili wystarczającej ilości kilokalorii.

Bulimia - objawy

Do głównych objawów bulimii należy:

  • prowokowanie wymiotów po posiłkach (atakach objadania się, lub po zwykłych posiłkach),
  • wspomaganie pozbywania się jedzenia z organizmu środkami przeczyszczającymi,
  • napady jedzenia (nieumiejętność opanowania wilczego apetytu),
  • długo trwające głodówki,
  • obsesyjne sprawdzanie zmian zachodzących w masie ciała oraz analizowanie go pod kątem zbliżania się do ideału.

Bulimia - skutki

Bulimia niesie za sobą wiele skutków ubocznych. Nieleczona latami może nawet bezpośrednio przyczynić się do śmierci. Poza typowo fizycznymi skutkami, np. w postaci:

  • obrzęku ślinianek przyusznych,
  • bardzo słabego stanu szkliwa nazębnego,
  • zaburzeń poziomu potasu, wapnia, witamin w organizmie,
  • duszności,
  • omdleń.

Jest jeszcze szereg skutków psychicznych, z którymi muszą zmierzyć się chorzy na bulimię. Dodatkowo fakt, że zaprzestali oni już wymiotować lub przeczyszczać się w inny sposób nie oznacza, że skutki przebytego zaburzenia bezpowrotnie mijają. Desperackie dążenie do doskonałości za wszelką cenę u młodych dziewczyn może skutkować odrzuceniem w grupie. Taka osoba może wyglądać na całkowicie normalną (chociażby pod względem wagi), jednak jej wewnętrzna walka związana z jedzeniem najczęściej wytwarza w niej duże poczucie winy, wyrzuty sumienia oraz wstyd. Żyjąc z takimi odczuciami każdego dnia można stać się ironicznym i niemiłym dla otoczenia. Związek przyczynowo- skutkowy w tej kwestii działa w bardzo prosty sposób.

O skutkach zaburzeń odżywiania odczuwanych przez całe życie opowiada psycholog, Dorota Kalinowska

Bulimia - leczenie

Leczenie jakichkolwiek zaburzeń odżywiania rozpoczyna się od dokładnego scharakteryzowania jego rodzaju, ponieważ nawet bulimia może przybierać niejednolitą postać. Według Diagnostic and Statistical Manual of Mental Diosorders (Statystyki Zaburzeń Psychicznych). Wyróżniane są różne typy wstrętów do jedzenia. Jeden związany jest z restrykcyjnym ograniczaniem bądź przejadaniem się, drugi dotyczy przeczyszczania się, tj. bulimii. W tej chorobie naukowcy także rozgraniczają ludzi, którzy mają problem bulimii, objawiający się wymiotowaniem i tych, którzy nie zwracają posiłków po zjedzeniu, a np. ćwiczą ponad swoje siły. Zaburzenia te oraz forma ich leczenia jest uzależniona od konkretnych czynników. Są to m.in.: częstotliwość napadów, u kobiet dodatkowo problemy z miesiączką. Wskaźnik masy ciała nie jest jedynym z argumentów.

Leczenie i prawidłowa diagnoza bulimii jest bardzo trudna, ponieważ często współwystępuje ona z innymi zaburzeniami, które znacznie mocniej mogą oddziaływać na pacjenta/pacjentkę i w takiej sytuacji to od ich leczenia powinno rozpocząć się terapię. Na samym początku trzeba odpowiednio przeprowadzić wywiad lekarski. Na ten składają się między innymi wielowymiarowe kwestionariusze, które pomagają scharakteryzować zaburzenia psychiczne/ osobowości, mogące być główną przyczyną bulimii.

Na całym świecie specjaliści z tej dziedziny stworzyli kilka ww. kwestionariuszy, które wykrywają problemy związane z występowaniem bulimii. Niekiedy arkusze pytań różnią się od siebie, a skutczeczność niektórych jest wyżej punktowana od pozostałych.

Eating Disorder Inventory (EDI), czyli grupa kanadyjskich badaczy, tworząc autorski kwestionariusz postanowiła wzbogacić swój projekt o pytania nie tylko traktujące o objawach choroby. Klasyczne pytania dotyczące postrzegania własnej sylwetki, samooceny, niezadowolenia z życia, itp. poszerzyli o grupę zagadnień dotyczących osobowości. Aleksytymia (problemy z wyrażaniem emocji), perfekcjonizm, itp. - to cechy, które w dużej mierze przyczyniają się do występowania bulimii.
Temperament and Character Inventform (TCI) - natomiast tutaj rozpatruje się w procesie leczenia bulimii uwarunkowania biologiczne, które mogą przyczyniać się do wystąpienia tego zaburzenia. ,,Analizujemy model endofenotypu, zakładający, że cechy osobowości mogą być uwarunkowane genetycznym modelem neuroprzekaźnictwa oraz różnicami w budowie i połączeniach struktur mózgowych.” Natomiast zlepek kilku, konkretnych cech osobowości może być idealną podstawą do wystąpienia bulimii. Oznaczałoby to, że nie zawsze człowiek w stu procentach ma wpływ na to jakie zaburzenie wystąpi u niego, a czynniki zewnętrzne mogą być jedynie stymulatorami do pogłębiania lub porzucania pewnych zaburzeń. Wymienione kwestionariusze pomagają lekarzom ukierunkować leczenie bulimii. Zazwyczaj nie składa się ono wyłącznie z jednej formy pomocy pacjentowi. Dobrymi rozwiązaniami są:

  • terapia - jest ona kluczową kwestią walki z bulimią, aby w pierwszej kolejności pozbyć się problemów, które tkwią w głowie chorego,
  • terapia rodzinna - odnalezienie prawdziwych przyczyn bulimii, czynników potęgujących jej rozwój i kwestii, które być może zawiodły w życiu pacjenta podczas borykania się przez niego z problemami,
  • leczenie farmakologiczne - niekiedy lekarze przepisują dodatkowo antydepresanty osobie, która walczy z bulimią na ogólną poprawę samopoczucia,
  • ośrodki zamknięte - ludzie, którzy w głowie tworzą obraz samego siebie jako coś całkowicie wybrakowanego lub dalekiego od ideału mają także tendencję do manipulacji oraz kłamstw, aby np. poczuć się lepiej psychicznie i móc zwymiotować. Czasami rodzice nie są w stanie sami przypilnować dziecka, aby regularnie spożywał jedzenie, a przy tym nie zwracał go. Wtedy konieczny jest pobyt w ośrodku zamkniętym. Chory, w takim ośrodku jest cały czas pod obserwacją.

O bulimii opowiada, Karolina Otwinowska, która zmagała się z bulimią i anoreksją:

Bulimia - przyczyny

Do głównych przyczyn występowania bulimii mogą należeć:

  • nieprawidłowe cechy osobowości (stwierdzono u 23-80% chorujących na bulimię),
  • przykre doświadczenia z przeszłości,
  • występowanie zaburzeń psychicznych.
  • samotność,
  • odrzucenie przez środowisko,
  • problemy rodzinne/ patologie.

Dodatkowo przyczynami bulimii są emocje wywołujące nagłe ataki spożywania dużych ilości jedzenia (i późniejszego zwracania go). Jest to:

  • smutek,
  • złość,
  • gniew,
  • panika.

O przyczynach bulimii opowiada Karolina Otwinowska, która obecnie pomaga osobom chorym na zaburzenia odżywiania:

Źródła:
E. Mikołajczyk, J. Samochowiec, ,,Cechy osobowości u pacjentek z zaburzeniami odżywiania”
A.Winiarska-Mieczan, E. Poterucha, ,,Zagrożenia anoreksją i bulimią wśród studentek lubelskich uczelni”

Przeczytaj również:

Wideo

Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych”i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Komentarze

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i obowiązują na niej polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi firmy Google. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin oraz Politykę Prywatności.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3