Ministerstwo Zdrowia mówi stanowczo: zabiegi medycyny estetyczno-naprawczej mogą wykonywać tylko lekarze

Ministerstwo Zdrowia wydało jasny komunikat w sprawie wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej.

– W związku z licznymi zapytaniami kierowanymi do Ministra Zdrowia w sprawie uprawnień, jakie powinny posiadać osoby wykonujące procedury medycyny estetyczno-naprawczej (wcześniejsza nazwa: medycyna estetyczna) informujemy, że zgodnie z obowiązującymi przepisami uprawnienia takie posiadają wyłącznie lekarze specjaliści dermatologii i wenerologii oraz chirurgii plastycznej, a także inni lekarze i lekarze dentyści (zwani dalej: lekarzami), posiadający prawo wykonywania zawodu na czas nieokreślony, którzy odbyli dodatkowe szkolenia i uzyskali certyfikaty w zakresie wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej – czytamy w komunikacie.

Ministerstwo zaznaczyło, że pracownicy innych zawodów medycznych, kosmetolodzy, kosmetyczki czy inne osoby, nawet jeśli posiadają certyfikaty szkoleń z zakresu medycyny estetycznej, nie mają prawa wykonywać procedur medycyny estetyczno-naprawczej. Resort zaznacza, że do ich wykonywania oraz leczenia powikłań niezbędna jest specjalistyczna wiedza lekarska.

Procedury podlegające certyfikacji przez lekarzy zostały szczegółowo określone w dokumencie opublikowanym przez Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (CMKP) – „Minimalny standard przeprowadzania certyfikacji umiejętności zawodowej medycyny estetyczno-naprawczej przez organizatorów certyfikacji”. Wśród nich znalazły się m.in.:

• zabiegi z użyciem toksyny botulinowej i kwasu hialuronowego usieciowanego (wolumetria, liftingowanie, modelowanie),

• mezoterapia z wykorzystaniem różnych substancji, takich jak kwas hialuronowy nieusieciowany, aminokwasy, witaminy, polinukleotydy czy kolagen,

• zabiegi osoczem bogatopłytkowym i fibryną,

• procedury laserowe i ultradźwiękowe, HI-FU, krioterapia, plazma, karboksyterapia, elektrochirurgia, peelingi medyczne średniogłębokie i głębokie,

• wszelkie iniekcje leków, w tym hialuronidazy, glikokortykosteroidy czy fosfatydylocholina,

• zabiegi przywracające funkcję i wygląd po urazach, chorobach i operacjach,

• zabiegi z użyciem nici medycznych, skleroterapia, lipotransfer i lipoliza iniekcyjna.

Ministerstwo zaznaczyło, że wyjątek stanowią niektóre zabiegi, takie jak mezoterapia mikroigłowa czy procedury wykonywane na urządzeniach dopuszczonych do użytku przez osoby inne niż lekarze.

– Lekarz musi posiadać przy tym odpowiednią wiedzę dotyczącą: właściwych wskazań do zabiegów, harmonogramu i sposobu ich wykonywania, przeciwwskazań, możliwych powikłań i sposobu postępowania w przypadku ich wystąpienia, zasad bezpieczeństwa związanych z właściwym aseptycznym i antyseptycznym wykonaniem procedur medycznych oraz znajomość podstaw prawnych dotyczących wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej i warunków, jakie muszą spełniać gabinety lekarskie – podkreślono w komunikacie.

Rzeczniczka CMKP, Agnieszka Pochrzęst-Motyczyńska, przekazała Polskiej Agencji Prasowej, że dokument określa minimalne standardy certyfikacji umiejętności w zakresie medycyny estetyczno-naprawczej, które muszą spełniać jednostki akredytowane przez dyrektora CMKP do wydawania certyfikatów. Podkreśliła, że ubiegać się o taką akredytację mogą wyłącznie:

• towarzystwa naukowe właściwe ze względu na tematykę certyfikacji,

• instytuty badawcze,

• okręgowe izby lekarskie i Naczelna Izba Lekarska.

Źródło: Komunikat w sprawie wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej - Ministerstwo Zdrowia - Portal Gov.pl

PAP