Wypadek wywrócił jego życie do góry nogami. Jarosław Boberek ledwo uszedł z życiem

Aktor nigdy wcześniej nie mówił o tym w mediach. W rozmowie z Pawłem Gołębskim w podcaście POSTANAWIAM POMAGAĆ opowiedział o wypadku, który wywrócił jego świat do góry nogami i jak „wszystko zawisło na włosku”. To wydarzenie stało się dla niego ważną lekcją. Zrozumiał wtedy, jak ważna w życiu jest pomocna dłoń drugiego człowieka.

Miałem wypadek, w którym mnie bardzo mocno skasowało. Właściwie z twarzy zostało mi tylko oko. Pogruchotały się tam kości. Byłem ewenementem w medycynie, bo przy tego typu urazach kości się rozpryskują. Robi się przysłowiowy "pędzel", a mi kości nosa wytrzymały to uderzenie i wbiły się w śródczaszkę. Nie ma co o tym opowiadać, bo to martyrologia niepotrzebna. W każdym razie, wszystko zawisło na włosku - wyznał aktor.

Nie chciał współczucia ani smutku. Robił wszystko, żeby bliscy wychodzili ze szpitala uśmiechnięci. To on dawał im siłę, choć sam cierpiał. Takie doświadczenie całkowicie przewartościowało jego podejście do świata.

Pomaganie to dla Jarosława Boberka odruch bezwarunkowy. Czasami jednak takie sytuacje niosą ze sobą spore ryzyko. Aktor opowiada, jak pewnej nocy interweniował w pociągu, gdy dwóch agresywnych mężczyzn terroryzowało pasażerów w wagonie Wars. Agresorzy rzucili się na niego, w szamotaninie rozerwali mu ulubioną koszulkę na piersiach. On jednak nie odpuścił i doprowadził do zatrzymania pociągu wezwania policji.

Takich historii w jego życiu jest znacznie więcej. Kiedyś ratował rasowego gołębia Pawika pod Pałacem Kultury. Innym razem wyciągał z wody topiącego się szczeniaka. Nawet jego synowie pytali, „czy muszą ratować każdą staruszkę". On zawsze odpowiada, że to po prostu obowiązek.

Pamięta też zabawniejsze sytuacje. Na przykład gdy kupił partnerce torebkę za 500 złotych. W portfelu wiało wtedy pustką, a sytuacja finansowa była napięta. Wybuchła karczemna awantura o brak rozsądku w wydatkach. On wiedział jednak swoje i nie żałował ani grosza. Wiedział, że radość bliskiej osoby jest warta każdych pieniędzy.

Dziś patrzy na tamte chwile z bardzo dużym dystansem. Twierdzi, że przyniosły mu wręcz genialne doświadczenie. Nauczyły go cieszyć się z każdej, nawet najmniejszej rzeczy.

Jarosław Boberek w rozmowie z Pawłem Gołębskim wspomina też o dziewczynce z pewnego oddziału onkologicznego. Napisała niesamowicie optymistyczną książkę o chorobie. Aktor chce odwiedzać z nią inne chore dzieciaki. Chce pokazać im, że zawsze trzeba mieć nadzieję. To dla niego równie ważne, jak spełnianie się w zawodzie.

Aktor uważa bowiem, że pojedynczy człowiek ma małe szanse. Dopiero w grupie możemy przenosić góry. Wierzy, że solidarność i chęć pomagania sobie nawzajem to nasz największy polski fenomen. Dlatego nie wahał się przed udziałem w projekcie Postanawiam Pomagać. Chce być iskrą, która odpali ten pomocowy licznik i pomoże kolejnemu dziecku - tym razem Emilce z kliniki Przylądek Nadziei we Wrocławiu - spełnić marzenie. Namówić milion Polaków do deklaracji w internecie, że rok 2026 będzie rokiem pomagania sobie nawzajem.


W rozmowie w podcaście Postanawiam Pomagać aktor nie ukrywa swojego entuzjazmu. Podziwia pasję ludzi, którzy nakręcają tę całą akcję. Twierdzi, że wystarczy tylko odpowiednio rozpędzić tę maszynę. Tym bardziej, że sam nie boi się trudnych wyzwań i niemożliwych scenariuszy.

Motywacja Jarosława Boberka ma jeszcze jeden, solidny fundament. Jego mama chorowała na stwardnienie rozsiane przez większość życia. Widział na własne oczy, jak bardzo potrzebowała pomocy. Teraz czuje, że może spłacić ten zaciągnięty dług. Robi to dla niej i dla jej opiekunów.

Regularnie odwiedza ośrodek rehabilitacyjny w Bornem Sulinowie. Spotyka się tam z osobami chorymi na SM. Namawia innych artystów, by też występowali dla chorych. Chce im dać chwilę radości w codzienności.

Jak sam mówi, nie liczą się dla niego się wizerunek ani lajki. Jarosław Boberek nie używa mediów społecznościowych. Nie ma Facebooka, Instagrama ani innych pożeraczy czasu. Pomaga po cichu, bo tak po prostu trzeba robić. Nie szuka poklasku ani pochwał od internautów.

Woli konkretne działanie od pustego gadania w sieci. Uważa, że każda pomoc to kropla drążąca skałę. Zachęca każdego, by chociaż raz pomógł drugiemu. Może to być podniesienie śmiecia lub walizki. Bo właśnie z takich gestów składa się człowieczeństwo.

Podcast POSTANAWIAM POMAGAĆ jest częścią projektu społecznego o tej samej nazwie. To marzenie 10-letniej Emilki. Dziewczynki, która dwa razy chorowała na raka i wie jak nikt inny, ile znaczy pomaganie dla kogoś, kto nie daje rady. Ma marzenie, żeby namówić MILION ludzi do pomagania sobie nawzajem. W internecie ogłosiła akcję i razem z rosnącą każdego dnia Drużyną Emilki namawia wszystkich, żeby podjęli wyjątkowe, noworoczne postanowienie.

Wystarczy napisać na dowolnej platformie społecznościowej post, który przypomni wszystkim, że pomaganie jest w życiu ważne i dodać hasztag #pomagam2026 żeby znalazł się na liczniku dobrych uczynków.

W spełnieniu marzenia Emilkę wspiera Fundacja Na Ratunek Dzieciom z Chorobą Nowotworową. Akcja prowadzona jest pod hashtagiem #pomagam2026 a licznik dobrych uczynków, materiały ciekawostkowe i podgląd opublikowanych w internecie wpisów można śledzić na stronie internetowej www.postanawiampomagac.pl

Źródło: Fundacja Na Ratunek Dzieciom z Chorobą Nowotworową