4/9 Zamknij

Amarantus, obok fasoli i kukurydzy, amarantus był ponad 4000 lat temu podstawą diety Majów, Azteków i Inków. W obecnych czasach, naukowcy określają go

katrinshine/123RF

Poprzednie Następne
Przeglądaj również za pomocą strzałek na klawiaturze Poprzednie Następne

AMARANTUS – SZKARŁAT

Amarantus, obok fasoli i kukurydzy, amarantus był ponad 4000 lat temu podstawą diety Majów, Azteków i Inków. W obecnych czasach, naukowcy określają go jako „superfoods”, ponieważ pod względem zawartości cennych składników odżywczych, bije na głowę tradycyjne roślinny zbożowe.

Szczególnie dużo zawiera wapnia – 100 g amarantusa pokrywa blisko 25% zapotrzebowania na ten składnik dla osoby dorosłej! Dostarcza wiele żelaza – cennego składnika dla zdrowia kobiet, bowiem jest ono tracone wraz z krwią menstruacyjną. Jego zawartość w nasionach szkarłatu wynosi 15 mg na 100 g, podczas gdy dzienne zapotrzebowanie na ten pierwiastek dla dorosłej kobiety wynosi 18 mg!

Zawartość skwaleniu, to kolejna z największych zalet amarantusa. Najzasobniejszym źródłem skwaleniu jest olej z wątroby rekina, natomiast ze źródeł roślinnych – olej z nasion amarantusa. Skwalen to naturalny składnik ochronnego płaszcza lipidowego znajdującego się na skórze. Posiada działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i chemoprewencyjne. Opóźnia procesy starzenia się komórek, ułatwia usuwanie z organizmu toksyn, wykazuje ochronne działanie na układ nerwowy i sercowo-naczyniowy. Wróć do artykułu

Najnowsze wiadomości

reklama

Polecamy